شهید سرافراز مسلم اکبری هویه

شهید سرافراز مسلم اکبری هویه
نام : مسلم
نام خانوادگی: اکبری هویه
نام پدر: محمد
تاریخ تولد: 1337/05/01
محل تولد: فلاورجان
وضعیت تأهل: مجرد
نحوه شهادت: توسط ضدانقلاب
کیفیت شهادت: اصابت گلوله در درگیری با ضدانقلاب مجروحیت شدید و شهادت در بیمارستان بر اثر شدت جراحات وارده
تاریخ شهادت: 1359/08/16
شهرشهادت: بانه
محل شهادت: بوئین سفلی
گروه اعزام: سپاه پاسداران
واحد اعزام: بسیج
محل دفن: گلزارشهدای هویه
فرازهایی از وصیت نامه شهید سرافراز مسلم اکبری هویه
به نام خدا
جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذربنه
چوندیدند حقیقت ره افسانه زدند
آسمان بار امانت نتوانست کشید
قرعه فال به نام من دیوانه زدند
سخن از امام است، این بازمانده از سلاله ی پاک پیامبران و مردان راستین اسلام
( پیرحق گو ) این امید همه توده های مستضعف، این دریای علم و حلم، اسطوره حق، کسی که درد همه این مردم رنج کشیده و عمری به استضعاف برده شده، مردمی که عمری زیر بار یوغ ارباب و رعیتی و همه نوع فشار و درد، کمرهایشان خم شده و درد دروغ چهره هایشان نشانه ی عمری بدبختی و نابرابری از دست این سردمداران زر و زور و تزویر را حکایت دارد، به سینه دارد و باز هم می گوید:« اگر کسی به من دشنام داد کسی حق ندارد چیزی بگوید.»
اما ، انصاف کو ، انسانیت کجاست ؟
شرف چه شد ؟
از غیرت چه خبر ؟
و اسلام کجاست ؟
آخر مگر می شود عمری را در لجن و مرداب به سر برد و بعد از عمری که چشمه ای زلال و پاک ، چشمه ای از نور ، نور الهی به ما رخ نموده باز هم رهایش کرد؟ معاذالله.
آخر تا کی می شود که دست روی دست گذاشت و گردن های نحیف و لاغر خود را و قلب های پر از خون و درد را در اختیار این خفاشان کوردل که دشمنی ابدی با نور دارند را تحمل کرد؟ آنچه را که طاقت تحمل آن، دیگر نیست، پرواز این خفاشان به گرد چشمه نور الهی، این امید همه مسلمانان و مستضعفین جهانی است، تا چه رسد به اینکه به خود اجازه داده که توهین به ساحت آن پیامبرگونه و آرام قلب این دردمندان را کرده و در ملع عام از آن دهان کثیف شان عنوان گردد که اُف بر این دهان یاوه گویان.
آنچه باید به طور خلاصه مسئولین بدانند این است که ، اگر در دادگاه ها، انگلان و مفسدان آشکار بر همه را، به سزای عمل خود نرسانند، باید به این حقیقت مسلم باور داشته باشند که در دادگاه های مردم، مردم عامی، مردم مستضعف که تنها قاضی آن وجدان بیدار آنهاست و وجدان تنها محکمه ای است که حق [در آن] پیروز است، محاکمه خواهند شد.
شهید مسلم اکبری

گزیده ای از زندگینامه شهید سرافراز
مسلم اکبری
مسلم در تاریخ بیست و پنجم مردادماه 1337 در خانواده ای ساده و بی آلایش در روستای هویه از توابع فلاورجان اصفهان دیده به جهان گشود.
او که پنجمین فرزند خانواده حاج محمد بود در حالی به این عالم قدم گذاشت که به مناسبت ماه محرم همه جا در سوگ سرور و سالار شهیدان حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) بود. از این رو ، شیر مادر همراه با محبت اهل بیت ( علیهم السلام) خمیر مایه ی شخصیت او را شکل داد و این امر زمینه ساز حضور ایشان در عرصه های مختلف گردید. مسلم در طول دوران تحصیل با جدیت تمام به درس و مطالعه مشغول بود و در کنار تربیت روح ، جسم خود را نیز به واسطه فعالیت های ورزشی همچون فوتبال و وزنه برداری آماده می کرد و در این میان به توفیقاتی نیز نائل شد.
با اوج گیری جریانات انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی (ره) به واسطه ی آگاهی های عقیدتی و سیاسی که در اثر مطالعات دینی داشت پیشگام مردم مظلوم و محروم منطقه در تظاهرات و راهپیمایی ها شرکت می کرد و در رساندن پیام های حضرت امام و روشنگری افکار دوستان و اطرافیان از هیچ تلاشی دریغ نداشت. او رهبری امام را بزرگترین نعمت و سعادتی که می شود نصیب کسی شود می دانست. همیشه می گفت اگرهمه دنیا دشمن شود و با تمام قوای نظامی و تجهیزات پیشرفته شان به ما بتازند و ما تنها و تنها صادقانه و خالصانه گوش دل به رهنمودها و فرامین امام باشیم. قطعاً پیروزی با ماست. وحدت کلمه و آگاهانه و خالصانه پیرو رهبری بودن را رمز موفقیت در همه زمنیه ها می دانست و فرصت طلبی را حربه شیطان و شهادت را رمز پیروزی و سعادت در دنیا و آخرت می دانست.
با پیروزی انقلاب اسلامی و شروع توطئه های استکبار جهانی و بازماندگان رژیم منحوس پهلوی در جای، جای میهن اسلامی به تبعیت از فرمان امام پس از طی آموزش های نظامی به کردستان عزیمت نمود و به مقابله با اشرار و ضدانقلابیون تجزیه طلب پرداخت.
مسلم با روحیه ی حماسی و سازش ناپذیری که در برابر دشمنان خارجی و داخلی انقلاب داشت بارها در مناطق مختلف کردستان حضور پیدا کرد و جوانمردانه مجاهدت نمود تا اینکه سرانجام در آذرماه 1359 طی مأموریتی که به بانه داشت در عملیات پاکسازی روستای بوئین سفلی با ضدانقلابیون درگیر و طی این درگیری از ناحیه شکم مورد اصابت گلوله ضدانقلاب قرار گرفت و پس از انتقال به بیمارستان بانه به دلیل وخامت مجروحیت به بیمارستان ستاد مشترک ارتش در تهران اعزام و در نهایت در تاریخ 16/8/1359 به آرزوی دیرینه اش که شهادت در خدا بود رسید. پیکر ایشان پس از انتقال به زادگاهش طی تشییعی با شکوه در گلزار شهدای هویه به خاک سپرده شد.
روحش شاد و یادش گرامی باد.