خلاصه اطلاعات ندارد شهید سرافراز محمود قاسمی

گزیده ای از زندگی نامه ی شهید سرافراز محمود قاسمی
شهید محمود قاسمی سوم اردیبهشت ماه 1329 در روستای جوجیل از توابع شهرستان فلاورجان اصفهان و در خانواده ای مومن و مذهبی با پیشه ی کشاورزی متولد شد. محمود چهارمین فرزند خانواده بود پدر و مادرش همانند دیگر فرزندان شان در تربیت اسلامی او کوشیدند.
او پس از سپری نمودن دوران کودکی و در سن هفت سالگی راهی دبستان شد. از همان کودکی در کار کشاورزی به پدرش کمک می کرد. تا کلاس ششم ابتدایی بیشتر درس نخواند، بعد از آن به خاطر مشکلات اقتصادی ترک تحصیل کرد و تمام وقت به کار مشغول شد.
محمود از چنان اخلاق خوبی برخوردار بود که هم برای افراد خانواده ی خود و هم برای جامعه فردی نمونه بود. او در سال 1347 به خدمت سربازی فراخوانده شد، اما پس از چند روز، از خدمت معاف شد. پس از مدتي در ذوب آهن اصفهان مشغول به كار شد.
با رسیدن به سن ازدواج، با دختر عمویش ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. به فرزندانش علاقه ی بسیاری داشت و آرزو می کرد بتواند آنها را مومن و پیرو خط رهبری تربیت کند.
محمود فردی بیدار و آگاه بود و برای پیروزی انقلاب همگام با دیگر اقشار امت حزب الله در راهپیمایی ها و تظاهرات شرکت می کرد. بعد از پیروزی انقلاب هم دست از تلاش برنداشت و با عضویت در بسیج فعالیت های بارزی از خود نشان داد. از جمله کارهای او، تأسیس قرض الحسنه در زادگاهش با همکاری چند تن از دوستانش بود. محمود هر وقت از کارخانه بر می گشت، به خانه سری می زد و بعد فوراً به صندوق قرض الحسنه می رفت و آنجا مشغول کار می شد.
از نظر اخلاقي فردي نمونه و الگو براي دوستانش بود. علاقه ی خاصي به حفظ و تلاوت قرآن داشت بطوري كه بيست و چهار جزء از قرآن را از بَركرده بود. با مخالفان انقلاب بحث و گفتگو می کرد و تمام تلاشش را می کرد تا آنها را جذب انقلاب کند. بسیار بخشنده و مهربان بود و همیشه بخشی از حقوقش را به مستمدان و تهیدستان کمک می کرد.
محمود برای حفاظت از امام عزیز خود، از طرف بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی لنجان دو بار به جماران مأمور شد.
بعد از آن با شروع جنگ، داوطلب اعزام به جبهه شد و در قسمت راه سازی مهندسی رزمی در کرمانشاه مشغول به خدمت شد. بعد از دوبار اعزام به کرمانشاه در 14 فروردین ماه 1362، به کردستان اعزام شد و به عنوان نیروی بسیجی در پایگاه تازه آباد چهل گزی سنندج مشغول به خدمت شد.
تا این که در اولین روز از اردیبهشت ماه 1362، در حمله ی ضدانقلاب به پايگاه، بعد از دو ساعت درگيري، پايگاه سقوط کرد. تعدادی از هم رزمانش شهید شدند و محمود و 12 نفر دیگر از همرزمانش در چنگال ضدانقلاب اسیر شدند. ضدانقلاب بعد از شکنجه ی فراوان سر همه ی آنها را بریده بود.
محمود همیشه قبل از هر اعزام به خانواده اش می گفت: «من می روم تا پیروزی کامل را به دست آورم و همیشه پیرو خط امام باشید و دعا به جان او کنید و برای پیروزی رزمندگان دعا کنید.»
روحش شاد و یادش گرامی باد