شهید سرافراز حاج اکبر آقابابایی

شهید سرافراز اکبر آقابابایی
نام : اکبر
نام خانوادگی: آقابابایی
نام پدر: حسین‌علی
تاریخ تولد: 1340/01/04
محل تولد: اصفهان
وضعیت تأهل: متاهل
نحوه شهادت: عارضه شیمیایی
کیفیت شهادت:
تاریخ شهادت: 1375/06/03
بخشی از وصیت‌نامه سردار سرتیپ پاسدار شهید حاج اکبر آقابابائی:
الذین هاجروا و جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا
خداوند باریتعالی را شاکرم که این حقیر سراپا تقصیر را هدایت فرموده و در مسیر این راه حق و اسلام عزیز قرار داد که اگر هدایت و رحمت او نبود بنده ای ضعیف چون من به ورطة هلاکت می‌افتاد.
این وصیت را در حالی می نویسم که عازم ماموریتی هستم به منطقه ای که اسلام عزیز سالها د رغربت بسر برده است و برای رشد آن نیاز به جهاد و شهادت است از او که صاحب مرگ و حیات است خواستارم این حقیر گنهکار را به لطف و مرحمت خود بخشیده و شهادت که فخر اولیای الهی است را نصیبم گرداند. ( منظور سردار شهید کشور بوسنی می‌باشد)
اینجانب اکبر آقابابائی فرزند حسینعلی به خانواده و دوستان عزیزم سفارش می‌کنم دست از اسلام عزیز برنداشته و اسلام عزیز را که سالها در غربت بوده یاری کنند و از ولایت تا پای جان دفاع نمایند و بدانند که اسلام بدون ولایت یعنی اسلام بدون علی در هر زمان ، عزیزانم بدانید که دفــاع از ولایت فقیه و مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای دفاع از علی (ع) و فرزندان اوست و این محقق نمی شود جز با تلاشی صادقانه در اجرای اوامر بر حق ایشان ، عزیزانـم بدانید که دشمنان قسم خورده انقلاب وقتی مایوس می شوند که بدانند شما مردانه در پشت سر رهبر و قائد خود ایستاده اید و از او پیروی می‌کنید.
عزیزانم بدانید دشمنان اسلام با بهره‌گیری از زر و زور در پی آنند که شما را از گذشته درخشان خود مایوس سازند و شما را به سمت دنیای پر از نیرنگ خود کشانده و از مسیر حق جدا سازند و بردة خود نمایند به همین جهت است که شما باید کاملا هوشیار باشید و فریب دنیای آنها را نخورید و بدانید که همه دنیا فانی است و آنچه باقی می ماند اعمال نیک و کارهای ثواب شماست.
مجاهدین و رزمندگان عزیز که سالهای جنگ را در رکاب رهبر و پیشوای خود حضرت امام خمینی کبیر مجاهدت نمودید ، بدانید که شیطان از هر سو در کمین است ، تا ما رامنحرف نماید، بنابراین مراقب باشید و جهاد در راه خداوند را در هر زمان و مکان فراموش نفرموده شهادت را در آغوش کشید و این انقلاب را به دست صاحب اصلی اش امام زمان (عج) بسپارید.
در پایان از همة عزیزان و از رهبر عزیزم طلب بخشش دارم، امیدوارم از خطاهای این حقیر درگذرید.
((يادش گرامي و راهش پر رهرو باد))
گزیده ای از زندگی نامه ی
سردار شهید حاج اکبر آقابابایی
حاج ‌اکبر هيجدهم اسفند‌ماه سال1340 در شهر اصفهان و در ميان خانواده‌اي معتقد و پايبند به اصول اسلامي متولد شد و پرورش يافت. او هم‌زمان با ورود به دبستان در هيئت‌هاي مذهبي و جلسات قرآن شرکت کرد و تحت تعاليم اسلام و در پرتو انوار قرآن آن ‌چنان نهال وجودش را پرورش داد كه يکي از قاريان خوب شهر شد.
پس از اتمام دوره‌ي ابتدايي و ورود به مقطع راهنمايي ضمن حضور در گروه‌هاي قرائت قرآن و تئاتر مدرسه به فعّاليّت‌هاي مذهبي و فرهنگي خود وسعت بيشتري داد و ذوق و توانايي‌اش را در اين زمينه با پذيرفتن مسئوليت‌ها و مديريت كار‌ها به اثبات رساند. ضمن اين‌كه همگام با تحصيل و ايام تعطيلات تابستاني با حضور در قنادي پدر و پدربزرگ تلاشي خستگي‌ناپذير و چشم‌گير داشت.
با گسترش حرکت‌هاي انقلابي مردم و شعله‌ور شدن آتش مبارزات عليه رژيم پهلوي، حاج ‌اکبر هم که در آن دوران دانش‌آموز مقطع دبيرستان بود با حضور در راهپيمايي‌ها، ساخت بمب‌هاي دستي و نشر و پخش اعلاميه‌هاي حضرت امام عملاً وارد مبارزه شد.
طولي نکشيد که آتش قهر مردم، حکومت شاهنشاهي را در کام خود کشيد و جمهوري اسلامي بر ايران حاکم شد. در اين زمان حاج‌اكبر به تهران رفت و در کميته‌ي استقبال از حضرت امام نقش فعّال و مؤثري را به عهده گرفت. بعد از آن در کميته‌ي دفاع شهري اصفهان مشغول خدمت شد.
پاييز سال 1358، برای تكميل آگاهي‌هاي نظامي اش به تهران رفت و دوره‌ي سه ماهه‌ي فرماندهي را در پادگان امام علي(ع) پشت سر گذاشت و به عنوان مربي تاكتيك و آموزش نظامي و مسئول كميته‌ي آموزشي در پادگان 15 خرداد شروع به کار کرد.
با فتنه‌انگيزي دشمنان و وخيم ‌شدن اوضاع داخلي به ويژه تشديد غائله‌ي کردستان، 21 فروردین ماه 59، حاج اکبر هم به عنوان معاون گردان به کردستان اعزام شد و با مديريت و فرماندهي مدبّرانه هم‌دوش با ساير هم‌رزمانش به پاكسازي شهرها و روستاهاي منطقه‌ي كردستان پرداخت. اواخر سال 59 ، مسئولیت طرح و عمليات سپاه سنندج را پذیرفت.
تیرماه سال 60، در عمليات‌ قوچ‌سلطان در مقابله با متجاوزين بعث عراق به شدت مجروح شد و پس از بهبودي نسبي دوباره به سنندج بازگشت. امّا اين بار به عنوان مسئوليت خطير طرح و عمليات کردستان را به عهده گرفت و مصمم‌تر‌ از قبل به آزادسازي و پاکسازي مناطق كردستان پرداخت.
خردادماه 63، بر اثر سقوط بالگرد در جادّه‌ي ديواندرّه بار ديگر مجروح شد، اما این بار حاضر به ترك منطقه نشد و همان جا تحت مداوا قرار گرفت. اردیبهشت ماه 64، فرماندهي تيپ 110 شهيد بروجردي به ایشان محول شد و حاج اکبر با رهبري نيروهاي تحت‌ امرش حماسه‌هاي ماندگاري از خود بر جاي ‌گذاشت. فرماندهي قرارگاه رمضان سمتي بود كه بعد از فرماندهي تيپ شهيد بروجردي به عهده گرفت.
تیرماه 65، به عنوان معاون عمليات قرارگاه حمزه‌ سيدالشهدا (ع) نقش مهمي در هدايت عمليات‌هاي کربلاي 1 و 2، فتح 1 و کربلاي 4 و 5 در منطقه‌ي شلمچه به عهده گرفت. در همين دوران بود كه ازدواج كرد. ثمره‌ي اين ازدواج دو فرزند دختر است که از ايشان به يادگار مانده است.
اردیبهشت ماه66 به سمت فرماندهي تيپ 18 الغدير يزد منصوب شد و يگان تحت امرش را در عمليات‌هاي والفجر10، کربلاي10، نصر 5 ،7 و 8 ، بيت المقدس 2، 3، 4، 7 ، پاتک عراق در شلمچه و جادّه‌ي خرمشهر ـ اهواز هدايت کرد.
فروردین ماه 67، در منطقه‌ي شاخ‌شميران دچار مصدوميت شيميايي شد و از ناحيه‌ي ريه آسيب شديدي ديد. همین باعث شد مدتی را به اجبار از صحنه‌ي نبرد دور بماند.
با قبول قطعنامه‌ و برقراري آتش‌بس در جبهه‌ها، ايشان علاوه بر فرماندهي تيپ 18 الغدير به سمت فرماندهي سپاه يزد گمارده شد و هرچه در توان داشت، در جهت حفظ ارزش‌هاي اسلام و انقلاب به کار گرفت .
تیرماه سال 69، در حالي كه 28 سال بيشتر نداشت مفتخر به دريافت درجه‌ي سرتيپ دوّمي شد و چند ماه بعد به سمت قائم مقامي لشگر 14 امام حسين(ع) منصوب شد.
اردیبهشت ماه 70، به صلاح ديد فرماند‌هان سپاه، برای مقابله با تلاش های استکبار در جريان از بين بردن نهضت‌هاي اسلامي، فرماندهي عمليات نيروي قدس را پذيرفت.
سرانجام این فرمانده ی دلیر، بعد از مدّت‌ها بيماري و معالجات پي‌درپي، چهارم شهريورماه 1375 بر اثر عارضه ی مصدوميت شيميايي ناشي از جنگ تحميلي در بيمارستان بقيه‌الله العظم(عج) تهران در حالي که زيارت عاشورا را زمزمه مي‌کرد، دعوت حق را لبيک گفت و به سوي عرش رحمان عروج نمود.
روحش شاد و یادش گرامی