شهید سرافراز محمدحسن ناظمی

شهید سرافراز محمدحسن ناظمی
نام : محمدحسن
نام خانوادگی: ناظمی
نام پدر: ابراهیم
تاریخ تولد: 1339/06/22
محل تولد: سجزی
وضعیت تأهل: مجرد
نحوه شهادت: توسط ضدانقلاب
کیفیت شهادت: اصابت ترکش و موج انفجار
تاریخ شهادت: 1361/06/22
شهرشهادت: بوکان
محل شهادت: جوانمرد
گروه اعزام: ژاندارمری
واحد اعزام: سرباز
محل دفن: گلزارشهدای سجزی

گزیده‌ای از زندگینامه شهید سرافراز
محمدحسن ناظمی سجزی
محمدحسن در بیست و دومین روز از شهریورماه سال 1339 هجری شمسی، زمانی که آفتاب تابان کویر خاک را نوازش می‌کرد، در خانواده‌ای متدین در روستای سجزی اصفهان دیده به جهان گشود. او پنجمین و آخرین فرزند آقاابراهیم از کشاورزان خوشنام و مورد اعتماد روستا بود.
تحصیلات دوره ابتدایی را در دبستان آیتی سجزی با موفقیت پشت سر گذاشت. اما پس از آن از ادامه تحصیل بازماند. این تصمیم را نه از روی بی‌میلی به تحصیل، بلکه از سر احساس مسئولیتی عمیق در قبال خانواده گرفت و تمام وقت، به یاری پدر برخاست. در ادامه، حرفه بنایی را به عنوان شغل اصلی خویش برگزید و درآمد حاصله را صرف حمایت از خانواده نمود.
محمدحسن جوانی متعهد و با اخلاق بود؛ هرگز غیبت نمی‌کرد و به کسی هم اجازه غیبت کردن درباره دیگران را نمی‌داد. با قرآن کریم مأنوس بود و در جلسات دعا و مدح اهل بیت(علیهم السلام) شرکت می‌کرد، حال آن که خود نیز از مدیحه سرایان آل‌الله(علیه‌السلام) بود.
او فردی باهوش و دارای درکی عمیق از مسائل اجتماعی و سیاسی زمان خود بود. به همین دلیل خیلی زود از طریق اعلامیه‌هایی که در روستا پخش می‌شد، با نهضت الهی حضرت امام خمینی(قدس الله نفس الزکیه) آشنا شد، به جمع مبارزان انقلابی پیوست و در فعالیت‌های مردمی علیه رژیم طاغوت فعالانه‌ مشارکت داشت.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به عضویت بسیج درآمد. آموزش‌ها و دوره‌های نظامی بسیج را پشت سر گذاشت و با تمام توان در تمام عرصه‌های فرهنگی، هنری و دیگر امور انقلابی به فعالیت پرداخت. او یکی از افراد مؤثر روستا در جمع‌آوری و ارسال کمک‎‌های مردمی به جبهه‌های نور علیه ظلمت بود.
با شروع جنگ تحمیلی داوطلبانه به خدمت مقدس سربازی رفت. دوره آموزشی‌اش را پشت سرگذاشت و به عنوان نیروی گردان امداد ژاندارمری مشغول خدمت گردید. چند نوبت به مناطق عملیاتی موسیان، عین‌خوش و دشت عباس اعزام شد و با رشادت و شجاعتی بی‌نظیر به مقابله با متجاوزین بعثی پرداخت.
بعد از آن برای ادامه خدمت به شهرکرد منتقل شد. خردادماه سال 1361 در حالی که چندماهی بیشتر به پایان خدمتش نمانده بود، داوطلبانه به کردستان اعزام شد و سه ماه بعد در بیستم شهریورماه سال 1361 هنگام رساندن مهمات به همرزمانش، نزدیک روستای جوانمرد در مسیر بوکان – شاهین‌دژ به کمین ضدانقلاب افتاد و به آرزوی دیرینه اش یعنی شهادت رسید.
پیکر مطهر این دلداده میهن، به زادگاهش سجزی بازگردانده شد و بر دستان مردم داغدار روستا، در گلزار شهدا به خاک سپرده شد. او اکنون در دل همان خاکی آرام گرفته که روزگاری بر آن قدم نهاده و از آن محافظت کرده بود.
یادش گرامی و راهش پررهرو باد.