پاکسازی روستای تخته ، بر گرفته از کتاب پاسداران تنگه احد به نویسندگی سردار جواد استکی

مهرماه سال 1361، سه گردان نیرو زیر باران برای رسیدن به تخته از سه محور وارد عمل شدند؛ یک گروه از بین ارتفاعات سه‌تُرک و کره‌سی شروع به پیشروی کردند. گروهی از نیروها از روی ارتفاعات نزدیک کره‌سی مستقیم به طرف تخته حرکت کردند و گروه سوم از روي ارتفاعات كره‌سي به طرف سه‌تُرک و از آنجا به پتلیدر و بعد تخته رفتند. ناصر زمانی، جزء نیروهای گروه سوم بود، او در این باره می‌گوید:
«نیروها در حسن آباد سازماندهی شدند؛ نیروهای گردان جندالله سنندج به فرماندهی حسینعلی اکبری، پیشمرگان مسلمان کرد با فرماندهی محمدامین رحمانی، نیروهای ژاندارمری و نیروهای جوله. همه به طرف تخته حرکت کردیم. از روي ارتفاعات كره‌سي به طرف سه‌تُرک و از آنجا به پتلیدر رفتیم که دقیقاً زیر روستای تخته بود. پيشمرگ‌ها مسئول پس گرفتن ارتفاع بالاي تخته از دشمن بودند. نيروهاي بسيج و جندالله هم داخل آبادي عمل مي‌كردند. تخته خيلي زود آزاد شد؛ چون قبل از اين كه ما به آنجا برسيم، کومله نيروهايش را تخليه كرده و به توريور برده بود. سه روز طول كشيد تا نفرات‌مان را در تخته مستقر كنيم و پايگاه بزنيم؛ دو تا پايگاه زديم، يكي را روي ارتفاع بالا سرِ تخته و ديگري را داخل آبادي. تخته تنها جايي بود كه ما شهيد نداديم.»
حبیب‌الله محسنی درباره شجاعت حاج اکبر آقابابایی در این عملیات می‌گوید:
«در تخته به جهت اين كه دشمن در آن منطقه تحركات زيادي داشت، بچه‌ها دور هم جمع شده بودند. آقابابايي با جرأت خاصي وارد شد و گفت تعدادي از پايين حركت كنند و بعد خودش هم در جاده شروع به حرکت كرد.»