خاطرات (رحمت الله ادیبی)

27 شهریورماه 1361، برای شرکت در دوره آموزشی نیروهای ویژه مخصوص پاکسازی کردستان عازم پادگان آموزشی امام حسین(ع) در تهران شدم. تعداد ما 300 نفر بود که از شهرستان های استان اصفهان به تهران رفتیم و در این دوره آموزشی 75 روزه آچریکی و ضد چریکی شرکت کردیم. علاوه بر ما عده دیگری هم از دیگر نقاط کشور برای آموزش آمده بودند که روی هم رفته تعدادمان به 700 نفر می رسید. اما به خاطر سختی آموزش ها ریزش زیاد داشتیم. بعد از اتمام دوره از پادگان امام حسین(ع) به پادگان امام حسن(ع) منتقل شدیم و یکی، دو روز بعد، با اتوبوس راهی کردستان شدیم؛ از تهران به ساوه، از ساوه به همدان و از همدان به سنندج. از محورهای سنندج، یکی، دو تا از محورهایش بیشتر دست ما نبود و بقیه اش از سنندج تا مریوان از مریوان تا سقز تقریباً بین سقز تا بانه دست ضدانقلاب بود. اوضاع شهر ناامن بود؛ یعنی امنیت فقط منحصر به پایگاه های سپاه، ارتش و ژاندارمری بود. شب ها درگیری بود و از همه طرف تیر می آمد. ما وارد پادگان محمدرسول الله(ص) شدیم و با تلفیقی از نیروهای شمال و تهران هسته مرکزی تیپ قدس را تشکیل دادیم.

فرمانده تیپ حاج حسن رستگارپناه و جانشینش حاج امیر اصفهانی بود. بعد از آقای اصفهانی، حسن منصوری و شهید افیونی عملیات بودند. حسن منصوری، حاجی حاتم، حسن خارا، هشتمردی، [حسینعلی] اکبری، [سید مجید] متولی ساختار اساسی تیپ را تشکیل می دادند.
تقریباً 80 درصد نیروهای تیپ اصفهانی، 20 درصد شمالی و تهرانی بودند. برای گشت و جوله به اطراف شهر می رفتیم؛ چند تاش موفق و چندتاش ناموفق بود. هر محوری که ما می رفتیم تمام گروه های ضدانقلاب یک پایگاه برای خودشان زده بودند و پرچم داشتند. یک محور بود بینابینی سنندج و مریوان و سقز اینجا تلنبار ضدانقلاب بود. محل تجمعشون و مناطق پشتیبانی شون و همه توی این محور بود. تیپ با ساختاری که پیدا کرده بود آن محور را پاکسازی کرد. ما از اردیبهشت تا شهریور ماه فرصت انجام عملیات را داشتیم چون در بقیه سال برف و سرما و یخنبدان و صعب العبور بودن منطقه اجازه کار نمی داد. و ما در این بازه زمانی اطراف سنندج، مریوان، سقز، بانه، سردشت، بوکان و مهاباد را پاکسازی کردیم. منطقه را از ضدانقلاب پاکسازی می کردیم و تحویل ژاندارمری می دادیم.