شهید سرافراز محمدچواد خواجه ای زفره ای

نام : محمدجواد:
نام خانوادگی: خواجه زفره ای
نام پدر:احمد
تاریخ تولد: :1345/03/20
کیفیت شهادت : دشمن بعثی
تاریخ شهادت :1362/05/14
محل شهادت:عراق
عضویت: بسیج
گزیده ای از زندگینامه ی
شهید سرافراز محمدجواد خواجه ای
محمدجواد 20 خردادماه 1345 در محله ی پانزده خرداد (شمس آباد) اصفهان به دنیا آمد. او با برادرش محمدرضا دوقلوهای خانواده ی خواجه ای بودند. بزرگ کردن دوقلوها کار ساده ای نبود، اما آنها به یاری خدا و همت بلند مادر بزرگ شدند. محمدجواد و محمدرضا خیلی به هم وابسته بودند. همه ی کارهای شان با هم هماهنگ بود. شیطنت های شان هم همین طور. آنها بیشتر از این که با هم برادر باشند، دوست و رفیق بودند. سن شان که به درس و مدرسه رسید، وارد دبستان صدر اصفهانی شدند. کلاس سوم دبستان بودند که پدرشان به طرز مشکوکی به دست مزدوران وابسته به رژیم شهید شد. از آن پس آنها مجبور بودند خرج تحصیل شان را خودشان تأمین کنند. از این رو، هر روز بعد از مدرسه به مغازه ی نانوایی پدر می رفتند و تا دیر وقت کار می کردند. سخت بود، اما محمدجواد و برادرش سختی ها را به جان می خریدند تا خانواده راحت باشد. دبستان را تمام کردند و برای ادامه ی تحصیل وارد مدرسه ی راهنمایی عرفان شدند.
این دوره از زندگی شان هم زمان شده بود با اوج گیری مبارزات انقلابی مردم علیه رژیم پهلوی. محمدجواد با این که سنش کم بود، اما در تعطیلی مدرسه ی خودشان، موقع اعتصاب ها نقش مهمی داشت.
با پیروزی انقلاب اسلامی و باز شدن مدارس، سال دوم راهنمایی را که خواند، درس و مدرسه را رها کرد و تمام وقت مشغول کار شد. اوقات فراغتش را با ورزش می گذراند. به ورزش های رزمی علاقه مند بود و مدتی در رشته ی تکواندو فعالیت داشت.
پس از تشکیل بسیج مستضعفین به فرمان امام خمینی(ره) به عضویت این نهاد انقلابی درآمد. جنگ که شروع شد، قصد رفتن به جبهه کرد، اما مادرش مخالف بود. مدتی طول کشید تا توانست رضایت ایشان را حاصل کند و پس از طی یک دوره ی کوتاه آموزش نظامی، روز جمعه 7 اردیبهشت ماه 1361، از طریق پایگاه هشتم شکاری اصفهان به پایگاه پنجم شکاری امیدیه اعزام و از آنجا به اهواز رفت و در پادگان شهید بهشتی مستقر شد. پس از مدتی در تیپ 8 نجف اشرف سازماندهی شد و در عملیات الی بیت المقدس، فتح خرمشهر شرکت کرد و بر اثر موج انفجار، مصدوم و در بیمارستان اهواز بستری شد.
پس از بهبودی نسبی در تیرماه سال 1361، در عملیات رمضان شرکت کرد. پس از پایان عملیات چون خانواده اش برای زیارت به مشهد رفته بودند، محمدجواد هم به مشهد رفت و باقی مانده ی روزهای ماه مبارک رمضان را در جوار بارگاه ملکوتی امام هشتم(ع)، گذراند.
اواسط بهمن ماه 1361، برای شرکت در عملیات والفجر مقدماتی دوباره به جبهه رفت. اما این بار به لشکر 14 امام حسین(ع) معرفی و در یکی از گردان های پیاده سازمان دهی شد، اما گردان آنها موفق به شرکت در عملیات نشد.
سه ماه بعد، 20 فروردین ماه 1362، عملیات والفجر1 در منطقه ی شمال غربی فکه تا بلندی های حمرین اجرا شد. جواد بی سیم چی گروهان قاسم بود که در محور شرهانی وارد عمل شد. تقریباً تمام نیروهای گروهان قاسم در این عملیات یا به شهادت رسیدند و یا مجروح شدند. محمدجواد هم برای بار دوم مجروح و از ناحیه ی کمر و ران در اثر اصابت ترکش آسیب جدی دیده بود.
محمد جواد را پس از تخلیه به پشت جبهه به بیمارستانی در شهر تنکابن فرستاده بودند. هفت روزی آنجا بستری بود. بعد به اصفهان منتقل و در بیمارستان عیسی بن مریم بستری شد.
یک هفته بعد از ماه رمضان سال 1362، در حالی که هنوز حالش کاملاً خوب نشده بود و ترکش های خمپاره داخل بدنش بود. جهت شرکت در عملیات مهم والفجر2 به اهواز عزمیت کرد و از آنجا با هواپیما به تبریز رفت. از تبریز به نقده و از آنجا به پیرانشهر اعزام شد. عملیات والفجر2، اولین عملیاتی بود که در جبهه ی شمال غرب کشور برای اجرای استراتژی تنبیه متجاوز اجرا می شد.
محمدجواد همراه با گردان امیرالمومنین(ع) در این عملیات شرکت کرد و در محور پیرانشهر- رواندوز عراق دلاورانه جنگید. نیروها در این عملیات علاوه بر این که پیرانشهر را از زیر آتش توپخانه ی عراق خارج کردند، پادگان حاج عمران و بخشی از ارتفاعات مشرف به آن را نیز به تصرف خود درآوردند تا این که در 14 مردادماه 1362، محمدجواد و تعدادی از هم رزمانش هنگام عبور از تنگه ی دربندیخان در محلی که پس از آن به نام تپه ی شهید برهانی نام گرفت، مورد حمله ی عراقی ها قرار گرفته و طی یک مقاومت دلیرانه، مظلومانه به شهادت رسیدند.
«روحش شاد و راهش پررهرو باد»