شهید سرافراز محمدتقی همدانیان

نام: محمدتقی
نام خانوادگی: همدانیان خوزانی
نام پدر: رضا
تاریخ تولد: 1337/01/08
محل تولد: خمینی شهر
تاریخ شهادت: 1359/10/22
عضویت: بسیجی
محل شهادت: سنندج
نحوه شهادت: اصابت گلوله به بدن
محل دفن: قبرستان باجی خمینی شهر
فرازهایی از وصیتنامه شهید
مادر! در راه امام خمينى قدم برداريد و هرگز راه امام را با راه ديگرى عوض نكنيد، چون راه خداست. من راه خدا را پيش گرفتم تا به آخر برسم ‌و به مراد دلم رسيدم.

گزیده ای از زندگینامه
شهید سرافراز محمدتقی همدانیان
محمدتقی همدانیان در سال هزار و سیصد و سی و هفت در خانواده ای مذهبی و متوسط ولادت یافت دوران کودکی را در محله خوزان سپری کرد و وقتی چهار ساله بود خانواده او برای یافتن کار به یکی از روستاهای نجف آباد به نام کردعلیا مهاجرت کرد پدرش در آن روستا به شغل خواروبارفروشی مشغول بود و مادر به همراه همسر دور از خانه و کاشانه خود دوشادوش او فعالیت می کرد تا تحصیلات ابتدایی محمدتقی در همان جا به پایان رسید و ضمن درس خواندن نزد استادان قرآن به فراگرفتن کلام وحی نیز می پرداخت وی از همان نه سالگی در فرایض دینی کوشا بود و وقتی سیزده ساله شد گاه شب های جمعه برای احیا به تخت فولاد می رفت همیشه هنگام نماز صبح قرآن می خواند پس از پایان تحصیلات ابتدایی جهت یادگیری حرفه ای به اصفهان رفت و در یک مغازه صافکاری اتومبیل مشغول به کار شد او همیشه به افراد نیازمندی که می شناخت کمک می کرد وقتی هجده ساله شد با اخذ دفترچه اعزام به خدمت به خدمت سربازی رفت به گفته وی هنگام سربازی و زمان حکومت نظامی با خود قرار گذاشته بود و هر اعلامیه ای که در خیابان از مردم می گرفت جهت اطلاع سربازانی که می شناخت به پادگان می برد و به آن ها می داد شب ها در پادگان به بحث با مخالفان انقلاب می پرداخت زمانی که امام رحمت الله علیه دستور داد سربازان از پادگان ها بگریزند او یکی از کسانی بود که گوش به فرمان امام از پادگان فرار کرد و بعد از پیروزی انقلاب هم به فرموده امام به پادگان بازگشت پس از پایان خدمت سربازی مغازه صافکاری اتومبیل گشود و در بهمن هزار و سیصد و پنجاه و هشت با دختردایی خود ازدواج کرد با آغاز جنگ تحمیلی برای دفاع از اسلام و انقلاب و میهن داوطلبانه به جبهه های نبرد شتافت در آن سال ها بیشتر نیروهای اعزامی علاقه داشتند به جبهه جنوب بروند چون در آنجا درگیری با بعثی ها بیشتر بود در حین اعزام مسئولان اعلام کردند که جبهه جنوب به نیرو نیاز ندارد و نیروها باید به کردستان بروند محمدتقی و شانزده نفر دیگر پذیرفتند که به کردستان بروند یک مینی بوس از نیروهای خمینی شهر از جمله مصطفی حبیبی و محمدتقی همدانیان در تاریخ بیست و یک آبان هزار و سیصد و پنجاه و نه به کردستان اعزام شد وقتی نیروها به کرمانشاه رسیدند اعلام شد باید شب را در آن شهر بمانند چون جاده ها به دلیل وجود عناصر ضدانقلاب امنیت ندارد و در دست نیروهای گروهک های کومله و دموکرات است صبح فردا آن ها را به پادگان توحید بردند در طول مسیر دو دستگاه وانت سیمرغ مجهز به سلاح کالیبر پنجاه یکی در جلو و دیگری پشت سر از نیروها محافظت می کردند در آن زمان بیشتر نیروهای اصفهانی به پادگان توحید می رفتند و در آنجا به پاسگاه های منطقه تقسیم می شدند یکی دو روز در آنجا ماندند و سپس به پاسگاه حسین آباد بین شهر دیواندره و سنندج منتقل شدند شب ها محمدتقی همدانیان و دیگر رزمندگان و پیشمرگان کرد بر فراز کوه ها مستقر بودند در جبهه جنوب دشمن بعثی رودررو آن ها می جنگید ولی در کردستان چنین نبود و بسیار حساس تر و خطرناک تر بود و هر لحظه احتمال توطئه و خیانت می رفت رزمندگان در آن منطقه حتی سنگر استراحت هم نداشتند بلکه در سرمای کشنده کردستان و برف و بوران شدید هر چند نفر درون یک چادر به سر می بردند هفته ای یک مرتبه برای آن ها غذای گرم آورده می شد و سایر ایام کنسرو و غذاهای سرد مصرف می کردند از آنجایی که بیشتر نیروهای مستقر در پاسگاه حسین آباد جوان بودند محمدتقی و مصطفی حبیبی مراقب نیروها و منطقه بودند تا دشمن به آنها آسیب نرساند گاه شش هفت ساعت متوالی سر پست نگهبانی می ایستادند همین ایثار و فداکاری باعث شد مشکل خاصی برای نیروها در مدت حضور ایشان در آن پاسگاه پیش نیاید محمدتقی همدانیان سرانجام در بیست و دو دی ماه یک هزار و سیصد و پنجاه و نه در شهر سنندج و در درگیری با نیروهای ضد انقلاب به شهادت رسید .