شهید سرافراز قربانعلی اخلاقی

شهید سرافراز قربانعلی اخلاقی
نام : قربانعلی
نام خانوادگی: اخلاقی
نام پدر: محمود
تاریخ تولد: 1329/09/01
محل تولد: اصفهان
وضعیت تأهل: متاهل
نحوه شهادت: توسط ضدانقلاب
کیفیت شهادت: اصابت گلوله در درگیری با ضدانقلاب (مفقود الجسد)
تاریخ شهادت: 1361/01/25
شهرشهادت: بوکان
محل شهادت: دنكوز ، چاورچين و قره‌كند
گروه اعزام: سپاه پاسداران
واحد اعزام: بسیج
محل دفن: گلستان شهدای اصفهان
طبق نقشه و طرح پیش بینی شده در شب چهارشنبه 61/1/24 در ساعت 12 نصف شب کاملاً آماده شدیم و بنا به دستور فرماندهی که می بایست به سه روستا رفته و آنها ر محاصره و پاکسازی می کردیم رأس ساعت 1 بامداد حرکت و پس از 3 ساعت راه به هدف روستای دنگوز رسیدیم.واحد ما دستغیب که می بایست این روستا را محاصره کنیم محاصره و بر روی تپه های اطراف این روستا مستقر شدیم. قربانعلی اخلاقی، براتعلی اخلاقی، رضا زارعی و علیرضا ابراهیم زاده بر تپه سمت راست دهکده مستقر شدیم. بعد از لحاظاتی سکوت ما از یک طرف و کومله و دمکرات و فدایی از داخل دهده به طرف یک دیگر حمله را آغاز کردیم بعد از لحظاتی سکوت دمکرات ها و کومله ها و فدایی ها اولین حمله را به طرف تپه ی ما یعنی سمت راست روستا کردند ودر این حمله برادر قربانعلی اخلاقی و علیرضا ابراهیم زاده را به شهادت رساندند. برادر ابراهیم اولیایی که فرماندهی ما را به عهده داشت و دارای چهار فرزند پسر و دختر بود در داخل روستا به وسیله ی کومله ها محاصره شد و با چند نفر از یرادران ارتش و سپاهی به شهادت رسیدند. و چند نفراز برادران عزیز هم زخمی شدند. این برادران عزیز چه آنهایی که شهید شدند و چه آنهایی که زخمی شدند در هما لحظات تنها ذکرشان یامهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و یا زهرا سلام الله بود.
راوی: براتعلی اخلاقی

گزیده ای از زندگی‌نامه
شهید سرافراز قربانعلی اخلاقی
شهید قربانعلی اخلاقی، فرزند آقا محمود در نخستین روز از آذرماه سال ۱۳۲۹ در محله خوراسگان از شهر مذهبی و فرهنگی اصفهان چشم به جهان گشود. او در خانواده‌ای متدین، ساده‌زیست و پایبند به اصول اسلامی رشد یافت. از همان دوران کودکی، روحیه‌ای متواضع، صادق و مسئولیت‌پذیر در وجودش موج می‌زد و همین خصایص اخلاقی، او را نزد اطرافیان محبوب و عزیز می‌کرد.
به گاه علم‌آموزی پا به مدرسه گذاشت و تا چهارم ابتدایی پیش رفت، اما او نه تنها در کلاس درس که در مکتب زندگی نیز شاگردی سخت کوش بود و در کنار پدر، رنج کشاورزی را به جان خرید و پس از آن درس را رها کرد و به پیشه سنگ بری روی آورد.
قربانعلی که در مسیر زندگی خود همواره به ارزش‌های دینی و انقلابی پایبند بود، پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، عشق به وطن و اعتقاد راسخ به آرمان‌های انقلاب، او را به صف مبارزان راه حق کشاند. در این مسیر، با پیوستن به نیروهای بسیج با جان و دل برای حفظ امنیت، آرامش و ارزش‌های اسلامی در کشور تلاش کرد.
او در زندگی شخصی نیز فردی خانواده ‌دوست و مهربان بود. سال 1348 زندگی مشترکش را آغاز کرد که حاصل آن چهار فرزند؛ یک پسر و سه دختر بود. عشق او به خانواده، در کنار تعهد و ایثارش برای وطن، تصویری روشن از یک انسان کامل و مؤمن را ترسیم می‌کرد.
در دوران پرآشوب اوایل دهه شصت، زمانی که عناصر ضدانقلاب امنیت مناطق غربی کشور را تهدید می‌کردند، شهید اخلاقی نیز برای دفاع از کیان ایران اسلامی عازم جبهه‌های نبرد در غرب کشور شد. او ابتدا به سنندج و بلافاصله در جریان مأموریت‌های پاکسازی مناطق از لوث وجود عناصر ضدانقلاب، به بوکان اعزام شد.
24 فروردین ماه سال 61 در حالي كه 9 روز بيشتر از اعزام قربانعلی به منطقه نگذشته بود، به آنها مأموريت داده شد تا روستاي دنگوز را پاکسازی کنند. قربانعلی و سایر نيروها ساعت 1 بامداد حركت کردند و بعد از 3 ساعت پياده‌روي به روستا رسیدند. آنها به چند دسته تقسيم شده و روي تپه‌هاي اطراف روستا مستقر ‌شدند. محل استقرار قربانعلی، عليرضا ابراهیم زاده، براتعلي اخلاقي و رضا زارع روي تپه سمت راستی روستا بود. بعد از لحظاتي دشمن در اولين حركت خود، از داخل روستا به سمت تپه‌‌ حمله‌ور ‌شد. در اين حمله قربانعلي و علیرضا ابراهیم‌زاده به شهادت ‌رسیدند و پيكر مطهر هر دو شهيد در منطقه باقی ‌ماند.
شهید قربانعلی اخلاقی نمونه‌ای درخشان از ایثار، شجاعت، و فداکاری در راه حق بود؛ مردی که با تکیه بر ایمان و عشق به میهن، جان خود را در طبق اخلاص نهاد و در راه آرمان‌های الهی و انقلابی به بالاترین درجه انسانی، یعنی شهادت، دست یافت.
یادش گرامی و راهش پررهرو باد.

فرازهایی از وصيت‌نامه
شهید سرافراز قربانعلى اخلاقى
اى مسلمين ايران! اى مجاهدان راه خدا! اى انسان‌هايى كه در راه حق از مال و جان گذشته‌ايد و در اطاعت از راه خدا سراز پا نمى‌شناسيد. شما را، شما را به اطاعت از رهبرى و حفظ وحدت سفارش مى‌نمايم، چون اين پيروى نمودن از رهبرى و وحدت بين شما ملت‌ عزيز بود كه پشت شاه ستمگر و آمريكاى جنايتكار را شكست و بر شما باد كه اين دو امر مهم را تا آخرين قطره خون خويش حفظ نماييد. لذت ما بستگى به اين دو امر [دارد] و ذلت ما زمانى شروع مى‌شود كه اين دو امر از نظر ما از اهميت بيفتد.
مبادا، مبادا كه دوباره اين تاريخ تكرار شود و شما اين پيرِ دل سوخته، اين انسان نمونه الهى، اين پاره تن پيامبر گرامى اسلام را تنها گذاريد. تا آخرين قطره خون خويش در انجام دادن دستورات او كوشش نماييد؛ چون او ولايت الهى دارد، ولايتى كه ما را از ذلت‌ها و ظلمت‌ها نجات[می‌دهد] و به سوی نور ایمان و سلطنت الهی، یعنی حکومتی که دستورات خدا [در آن] اجرا می‌شود، می‌کشاند.
ای همسرم! در نماز جمعه شرکت کن و فرزندانم را نیز با خود ببر تا در این کلاس عمومی و اسلامی تربیت شوند. بر تو باد که فرزندانم را آنچنان تربیت کنی که ادامه دهنده [راه] شهدا و جزء سربازان امام زمان(عج‌الله‌تعالی فرجه‌الشریف) باشند.
در مصیبت من گریه نکنید، بلکه به یاد کربلای حسین(علیه‌السلام) و برای مظلومیت حسین(علیه‌السلام) گریه کنید. چون بنده در سرزمینی برای جهاد و مبارزه رفته‌ام که دشمن ما آن چنان دیوصفت و زشت است که اگر در برهه جنگ شهید شدم و جنازه را نتوانستند بیاورند، آنها به جنازه نیز رحم نخواهند کرد، همان طور که سربازان ابن سعد به بدن پاره پاره امام حسین(علیه‌السلام) در روز عاشورا رحم نکردند و بدن را زیر سُم اسب‌ها لِه نمودند، شما نیز اگر جنازه بنده به دستتان نرسید، ناراحت نباشید، بلکه اهمیت‌تان در ادامه دادن راه شهید بوده باشد که برای چه و به چه جهت شهید شد؟
«والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته»