شهید سرافراز اصغر جوانی جونی

شهید سرافراز اصغر جوانی جونی
نام : اصغر
نام خانوادگی: جوانی جونی
نام پدر: حسین
تاریخ تولد: 1340/01/30
محل تولد: اصفهان
وضعیت تأهل: متاهل
نحوه شهادت: توسط ضدانقلاب
کیفیت شهادت: اصابت ترکش به سر در انفجار تله انفجاری ضدانقلاب زیر بدن یکی از شهدا از ناحیه سر مجروح شد و بعد از 22 روز اغماء در بیمارستان به شهادت رسید.
تاریخ شهادت: 1362/04/26
شهرشهادت: سردشت
محل شهادت: بیوران
گروه اعزام: سپاه پاسداران
واحد اعزام: سپاه پاسداران
محل دفن: گلستان شهدای اصفهان

گزیده ای از زندگی نامه
سردار شهید حاج اصغر جوانی

اصغر در سال 1340 در اصفهان به دنيا آمد. محيط خانواده و تقيد والدين به رعايت موازين اسلامي از عوامل مؤثري بود كه موجب تمايل او به سوي اعتقادت پاك اسلامي گردید. در سن هفت سالگي به مدرسه رفت. دوران دبستان را در مدرسه ی ابوالفرج اصفهان گذراند. در كنار درس در كارگاه استيل سازي به پدر خود كمك مي‌كرد. اشتغال به كار در بازار اصفهان در دوراني كه هنوز به سن ده سالگي نرسيده بود او را به سرعت با واقعيات تلخ و شيرين زندگي و محروميت‌ها و ظلم و ستم اجتماعي و اقتصادي حاكم بر كشور آشنا ساخت. در همين دوران با حضور مرتب در نماز جمعه و معاشرت با اهل مسجد، اساس انديشه‌هاي پاك اعتقادي و مذهبي خود را تقويت ‌كرد.
با سپري شدن دوره ی دبستان، مقطع راهنمايي را در مدرسه ی ابومسعود اصفهان گذراند و همچنان در كنار درس، در كار با پدرش مساعدت داشت و با ساختن وسايل ابتكاري و كارهاي دستي، نبوغ، خلاقیت و استعداد خود را نشان مي‌داد. او در انجام تکالیف درسی و پیشرفت تحصیلی هرگز کوتاهی نمی کرد و یکی از شاگردان ممتاز مدرسه محسوب می شد. در همین روزها بود که به همراه دوستان خود، در کلاس های قرائت و تفسیر قرآن که در محل شان تشکیل شده بود، شرکت می کرد. این جلسات در پرورش روحیه اسلامی و انقلابی او و جوانان محل نقش مهمی داشت و آنها را با جو حاکم و مسائل دینی و سیاسی بیشتر آشنا ساخت.
سال 1354، اصغر با موفقيت دوره ی راهنمايي را گذراند و برای ادامه ی تحصیل در دبيرستان جامع سعدی ثبت نام کرد و با آقای تربیت یکی از دبیران دبیرستان که همه او را فردی مذهبی و تأثیر گذار می شناختند، آشنا شد و در این مدت علاوه بر تحصیل در رشته ی برق از نظر معنوی و سیاسی هم از تجربیات و آموزه های ایشان هم بهره گرفت و خودش را برای روزهای سخت و دشواری که پیش رو داشت، آماده کرد.
او ضمن تحصيل در دبیرستان، با سرمايه ی مختصر خود و يكي از دوستانش مغازه ی الكتريكي باز كرد تا علاوه بر کسب درآمد پوششی باشد، برای فعالیت های انقلابی شان. سال دوم دبيرستان با طلبه ای جوان، پر شور و انقلابی به نام حسینی كه براي تبليغ از قم به اصفهان آمده بود، آشنا شد. اصغر با شرکت در جلسات مخفی و آشکاری که حاج آقا حسینی بر پا می کرد، بیشتر از پیش با مسائل و مشكلات سياسي کشور و مبارزات روحانيت به ویژه حضرت امام(ره) با رژيم شاهنشاهی آشنا شد و شخصیت او در ابعاد مختلف تکامل پیدا کرد. از آن به بعد بود که اصغر آمادگی لازم را برای مبارزه پیدا کرد و هرگز بدون برنامه و مشورت حتی قدمی هم بر نمی داشت.
در ادامه با چند تن از دوستانش و یکی از روحانیون انقلابی به قم سفر کرد. سفری که آغازی بود برای آشنایی هر چه بهتر و بیشتر او با روند مبارزات علیه رژیم شاهنشاهی.
پاییز سال 1357، زمانی که حرکت انقلاب به سمت پیروزی، سرعت زیادی گرفته بود. اصغر هم به همراه دوستانش در مدرسه انقلابی به پا کرد و به خاطر پایین کشیدن و در هم شکستن عکس های شاه و نوشتن شعار روی دیوارهای مدرسه مورد تعقیب ساواک قرار گرفت. و اصفهان دیگر برای اصغر جای امنی نبود. برای همین با دوازده نفر از دوستانش راهی طبس شد. زلزله ای شدید طبس را لرزانده بود و مردم به کمک احتیاج داشتند. بعد از آن با شکل و شمایلی متفاوت به اصفهان برگشت. پس از بازگشت به اصفهان و صحبت با دوستانش در خصوص نیاز آینده انقلاب به قیام مسلحانه به فکر تهیه اسلحه افتاد. با چند نفر از دوستانش راهی تایباد شهری از توابع استان خراسان شد و با دست پر به شهرش بازگشت.
با پیروزی انقلاب اسلامی و بازگشایی مدارس برای اتمام تحصیلات دبیرستانی اش وارد مدرسه شد و در کنار درس و مدرسه، به فعالیت های سیاسی و مذهبی اش هم ادامه داد. از جمله اقدامات او در اوایل ورود به دبیرستان، تشکیل انجمن اسلامی به کمک دیگر دوستانش بود. انجمن اسلامی در آن روزها که دبیرستان ها و دانشگاه ها محل فعالیت گروه های سیاسی منحرف درآمده بود، نقش مؤثری در هدایت دانش آموزان داشت.
اوایل سال 1359، با شروع بحران در کردستان، اصغر به عنوان یک نیروی بسیجی رهسپار این منطقه شد و به بانه رفت. از همان روز اول با نگهبانی و پاس بخشی و بعد از آن با سِمَت مدیر داخلی سپاه بانه کارش را ادامه داد. بعد از مدتی، عضو رسمی سپاه شد و به عنوان یکی از اعضای شورای فرماندهی سپاه بانه معرفی گردید.
بعد از شهادت محمود خادمی، فرمانده ی سپاه بانه در مهرماه 1359، اصغر به فرمان شهید بروجردی به جای او فرماندهی سپاه را به عهده گرفت. در این مدت تمام زندگی اصغر در عملیات و درگیری با ضدانقلاب خلاصه شده بود. او با تدابیر ناب نظامی اش، خواب راحت را از چشمان دشمن گرفته بود.
در سال 1360 علی رغم این که ضدانقلاب دیگر بر منطقه تسلط نداشت، اما هنوز بوکان محلی مطمئن برای آنها بود. اصغر بارها به مسئولین گفته بود: «سر این مار در بوکان است، دُم آن در مهاباد و تنه اش در سقز که با زدن سر مار ماجرا تمام می شود.»
در همین راستا فرمانده ی قرارگاه حمزه شهید محمد بروجردی ایشان را با اختیارات کامل به فرماندهی سپاه بوکان انتخاب نمود. البته اداره ی شهری مثل بوکان و کنترل امنیتش کار ساده ای نبود. اما اصغر و یارانش با عملیاتی طرح ریزی شده و ضربتی بالأخره شهر را از ضدانقلاب باز پس گرفتند. رشادت های او در طرح و عملیات و پاکسازی بوکان، او را از نظر فرماندهان، جزء شایسته ترین افراد برای رفتن به حج قرار داده بود که برای انجام مراسم حج راهی مکه شد.
بعد از آن دوباره به منطقه بازگشت و با نیرویی مضاعف با انجام حدود 200 عملیات شهری و برون شهری، شهر و مناطق عمقی بوکان را برای ضدانقلاب ناامن کرد. طوری که دشمن راهی جز عقب نشینی به روستاهای مرزی را نداشت. تا اين كه سرانجام این فرمانده ی غیور سپاه اسلام بعد از سه سال پي‌درپي ستيز با دشمن، 26 تیرماه 1362 وقتی برای پاکسازی روستای بیوران در سردشت رفته بود، در حین درگیری به کمین دشمن افتاد. با اجرای ضد کمین فرمانده ی گروهک ها کشته شد. از نیروهای خودی هم یک نفر شهید شد. حاج اصغر رفت تا پیکر رزمنده ی شهید را با خودش بیاورد که ناگهان صدای مهیبی به گوش رسید. ضدانقلاب زیر پیکر شهید نارنجک جا ساز کرده بود. نارنجک منفجر شده بود و حاج اصغر غرق در خون کنار بدن متلاشی شده ی شهید افتاده بود. او بعد از بیست و دو روز به حالت اغماء در بیمارستان به لقاء پروردگارش رسید. پیکر ایشان بعد از تشییع باشکوهی در گلستان شهدای اصفهان به خاک سپرده شد.
روحش شاد و یادش گرامی باد